या मंदिरात वर्षातून एकदाच भरते जत्रा; रात्री इथं कुणीच थांबत नाही, कारण...

मध्य प्रदेशच्या श्योपूर जिल्हा मुख्यालयापासून सुमारे 108 किलोमीटर अंतरावर वीरपूर तहसील परिसरातील श्यामपूर आणि जामुर्डी ग्रामपंचायतींमधील चंबळ नदीला लागून पार्वती मातेचे प्रसिद्ध मंदिर आहे. वर्षातून एकदा भादो महिन्यातील अमावास्येनंतरच्या पहिल्या सोमवारी दिवसभरात येथे मोठी जत्रा भरते.

इथं वर्षातून एकदा हजारो नव्हे तर लाखो भाविक दर्शनासाठी येतात. दिवसा मोठी जत्राही भरते ज्यात दुकाने सजलेली असतात पण रात्रीची आरती होताच मंदिर पूर्णपणे निर्जन होतं. रात्रीची आरती होताच कोणी चुकूनही इथं थांबत नाही.

यामागे नेमकं काय कारण आहे त्याआधी या मंदिराची स्थापना कशी झाली ते पाहूयात.

मेंढपाळाने हे मान्य केलं आणि ती मूर्ती उचलून खांद्यावर ठेवली. त्याने मूर्ती लांबवर नेली आणि जामुडी गावाजवळ आल्यावर तहान लागल्यावर तो मूर्तीने जे सांगितलं ते विसरला. त्याने मूर्ती विहिरीच्या काठी ठेवली आणि पाणी पिण्यास सुरुवात केली. यानंतर तेथे मूर्तीची स्थापना झाली आणि मेंढपाळाच्या सर्व प्रयत्नांनंतरही ती तिथून हलली नाही. त्यावेळी दरोडेखोरांमुळे प्रत्येकाची दरीत जाण्याची हिंमत होत नव्हती.

दुवावली गावातील रहिवासी गौरी चरण शर्मा सांगतात की, राजस्थानमधील एका श्रीमंत व्यक्तीचा एकुलता एक मुलगा साप चावल्याने मरण पावला होता. त्याचा मृतदेह चंबळ नदीत  वाहून नेला. तरंगत मृतदेह जामुर्डी गावाजवळ पोहोचला, तेव्हा आईने स्वप्न दाखवून पुजाऱ्याला मृतदेह तिच्या जागी आणून पुन्हा जिवंत करण्याचा आदेश दिला. मृतदेह तेथे आणताच त्यावर पाणी शिंपडताच तो जिवंत झाला. ही बातमी वडिलांपर्यंत पोहोचताच ते अमाप संपत्ती घेऊन तिथं आले आणि मातेचे मंदिर बांधून त्यांनी उरलेली संपत्ती विहिरीत टाकून दिली. तेव्हापासून परिसरात कोणाला साप किंवा विंचू चावला तर देवी पार्वतीच्या नावाने नुसती विभूती लावल्याने ती व्यक्ती मरत नाही. याशिवाय माता मंदिरात भाविक ज्या काही इच्छा ठेवतात, त्यांच्या मनोकामना नक्कीच पूर्ण होतात.