भंडाऱ्याच्या रवींद्र गजबेंचा नाद खुळा! गुंठाभर जमीन नाही, तरी शेतीतून घरात येताय लाखो रुपये, नेमकं करताय काय?

सुमारे १५ ते २० वर्षांपूर्वी उदरनिर्वाहाचं मोठं आव्हान समोर असताना रवींद्र गजबे यांनी हार मानली नाही. स्वतःची जमीन नसली तरी शेतीच करायची, असा धाडसी निर्णय त्यांनी घेतला. पवनी–भंडारा मार्गावरील सिंधपुरी परिसरात आणि इतर ठिकाणी मिळून सुमारे दहा एकर जमीन त्यांनी भाड्याने घेतली. त्या मातीशी नातं जोडून, तिला आपल्या कुटुंबातील सदस्यासारखं जपलं. या नात्याला त्यांनी प्रामाणिक श्रमांची जोड दिली आणि शेतीत नवी उमेद निर्माण केली.

केवळ पारंपरिक पिकांवर अवलंबून न राहता गजबे यांनी बाजारपेठेचा अभ्यास केला. मागणी असलेल्या भाजीपाला पिकांवर लक्ष केंद्रित करत त्यांनी नगदी पिकांचे अचूक नियोजन केले. सातत्यपूर्ण उत्पादन, योग्य वेळेचं नियोजन आणि मेहनतीची जोड यामुळे त्यांच्या शेतीतून हळूहळू चांगला नफा मिळू लागला. आज त्यांच्या शेतात डोलणारी हिरवीगार पिके ही केवळ उत्पादन नाहीत, तर कष्टातून फुललेली स्वप्नं आहेत.

शेतीसाठी फक्त मालकीची जमीन पुरेशी नसते; मातीवर प्रेम करणारे मन आणि कष्ट करण्याची तयारी असावी लागते, हे रवींद्र गजबे यांनी सिद्ध करून दाखवलं आहे. “माती कधीच कुणाला उपाशी ठेवत नाही, फक्त तिला घामाचं पाणी द्यावं लागतं,” हा संदेश त्यांच्या कामातून स्पष्टपणे दिसतो. त्यामुळेच आज वडेगावसह परिसरातील अनेक शेतकरी त्यांच्या यशाकडे आदराने पाहतात.

शेतीतून मिळालेल्या प्रामाणिक उत्पन्नातून त्यांनी आपल्या कुटुंबाचा संसार सावरला. अत्यंत प्रतिकूल परिस्थितीतही कर्जाचा बोजा न घेता त्यांनी कुटुंबाच्या सर्व जबाबदाऱ्या समर्थपणे पार पाडल्या. शिक्षण, आरोग्य आणि दैनंदिन गरजा या सर्व गोष्टी त्यांनी शेतीच्या उत्पन्नातूनच पूर्ण केल्या. आज जिथे अनेक तरुण शेती सोडून शहरांकडे वळत आहेत, तिथे रवींद्र गजबे यांनी शेतीतूनच समृद्धीचा मार्ग दाखवून दिला आहे.