पोटच्या मुलाप्रमाणं जपलं, पण निसर्गानं घात केला, द्राक्ष उत्पादक शेतकऱ्याचं टोकाचं पाऊल, सांगलीत हळहळ

प्रतापराव श्रीपतराव शिंदे (वय 54) यांनी शेतामध्येच जीवनयात्रा संपवली. प्रगतशील शेतकरी म्हणून गावामध्ये ओळख असलेल्या प्रतापराव यांच्याकडे तीन एकर द्राक्ष बाग होती. दिवस -रात्र मेहनत करून त्यांनी ही बाग उभी केली होती. आधुनिक पद्धतीचा अवलंब, योग्य व्यवस्थापन, वेळोवेळी राखलेली निगा या सगळ्यामुळे त्यांना गावात आदर्श मानले जात होते. याच द्राक्ष बागेने यापूर्वी त्यांना चांगले आर्थिक उत्पन्न दिले होते. यावरच त्यांनी कुटुंबाचा मुलांचा सांभाळ आणि मुलांचे शिक्षण केले. नव्या स्वप्नांसाठी सगळ्यांची धडपड सुरू असतानाच निसर्गाने त्यांची साथ सोडली.

गेल्या काही वर्षांपासून सततच्या हवामान बदलाने कधी अवकाळी पाऊस, कधी द्राक्षबागेवर रोगराई, तर कधी अनियमित तापमान या सगळ्याने त्यांच्या बागेवर मोठा परिणाम केला. अशातच मागील पाच वर्षांपासून द्राक्षशेतीसाठी वापरल्या जाणाऱ्या औषधांच्या किंमतींमध्ये भयंकर वाढ झाली. परिणामी शेतीखर्चामध्ये मोठा भुर्दंड बसू लागला. त्यामुळे विकास सोसायटी व बँकेकडून काढलेल्या कर्जाचा बोजा वाढला. अशातच मागील दोन वर्षांत झालेल्या सततच्या ढगाळ वातावरणाने आणि अतिपावसाने त्यांची द्राक्षबाग फुलली नाही. अत्यंत जिकिरीने खते आणि औषधांचा खर्च करून देखील द्राक्षबागेस फलधारणा झाली नाही. हंगामामागून हंगाम वाया गेले अन् पदरी केवळ निराशा उरली. यातून कर्जाचे डोंगर वाढत गेल्याने आर्थिक विवंचनेतून प्रतापराव शिंदे यांनी जीवन संपवले.

अत्यंत मेहनती शेतकऱ्याने असे टोकाचे पाऊल उचलल्याने परिसरात तीव्र हळहळ व्यक्त होत आहे. काळीज पिळवटून टाकणाऱ्या या घटनेने शेतीपुढील समस्या, हवामान बदलाची तीव्रता, खते-औषधांच्या अनियंत्रित किंमती असे कितीतरी प्रश्न ऐरणीवर येत आहेत. जगाचा पोशिंदा असणाऱ्या कृषीप्रधान देशातील अन् प्रगत राज्यातील शेतकऱ्यांच्या अशा हतबलतेस जबाबदार कोण? असे प्रश्न कायम निरुत्तरच आहेत.