गुन्हेगारीत 'सुपारी' हा शब्द का वापरतात? काय आहे त्यामागचा इतिहास? महाराष्ट्राशी आहे खास संबंध! 

तुम्ही हिंदी चित्रपटांमध्ये तो प्रसंग पाहिला असेलच, जेव्हा एखादा मारेकरी एखाद्याला मारण्यासाठी सुपारी घेतो. सुपारी घेणे म्हणजे तो एखाद्याला मारण्यासाठी पैसे घेत आहे. 'सुपारी' हा शब्द मुंबईच्या भाषेत किंवा अंडरवर्ल्डच्या भाषेत खूप लोकप्रिय आहे. अशा परिस्थितीत, 'सुपारी' हा शब्द फक्त चुकीच्या कामांसाठीच का वापरला जातो, असा प्रश्न पडणे स्वाभाविक आहे. तसे, जेव्हा एखादी गोष्ट निश्चित होते आणि त्यासाठी टोकन मनी घेतली जाते, तेव्हा त्यालाही 'सुपारी' म्हणतात.

प्रसिद्ध लेखक एस. हुसैन झैदी यांच्या 'डोंगरी टू दुबई: सिक्स डिकेड्स ऑफ द मुंबई माफिया' (Dongri to Dubai: Six Decades of the Mumbai Mafia) या पुस्तकात सुपारीबद्दल सविस्तरपणे लिहिले आहे. या पुस्तकावर विश्वास ठेवला तर, 'महमही' जमातीचा प्रमुख 'भीम' यांच्या एका परंपरेमुळे या शब्दाचा वापर सुरू झाला. जेव्हा कधी भीमला एखादे कठीण काम असे, तेव्हा तो योद्ध्यांची बैठक बोलावून एका ताटात सुपारी आणि पान ठेवत असे. जेव्हा कोणी सुपारी किंवा पान उचलत असे, तेव्हा त्याला ते कठीण काम करावे लागत असे. यावरून असे दिसून येते की, पान वगैरे देऊन करार किंवा व्यवहार निश्चित केले जात होते. तेव्हापासून सुपारीची ही परंपरा सुरू आहे.