शस्त्रक्रियेदरम्यान जेव्हा त्यांच्या हृदयाने काम करणं थांबवलं तेव्हा त्यांनी वरून त्याची आपत्कालीन शस्त्रक्रिया पाहिल्याचं सांगितलं.  त्यानंतर तो नवी दिल्लीतील त्याच्या बहिणी आणि आईकडे घरी गेला, जिथं त्याने पाहिलं की मृत्यूच्याजवळचे अनुभव सामान्य आहेत.

डॉ. पार्ती म्हणाले, "मला वेदना आणि पीडेच्या किंचाळ्या ऐकू आल्या. मला असं वाटलं की मी एका चालत्या ट्रॅकवर आहे आणि मी एका जळत्या दरीच्या कडेला पोहोचलो. माझ्या नाकात धुराचे लोट होते आणि जळत्या मांसाचा भयानक वास येत होता. तेव्हा मला जाणवलं की मी नरकाच्या कडेला आहे."

मग एका आवाजाने त्याला त्याच्या भौतिकवादी जीवनशैलीबद्दल फटकारलं आणि हिंदू असल्याने त्याने देवाकडे क्षमा मागितली. पण दोन देवदूत त्याला भेटले,  जे त्यांना बोगद्यासारख्या प्रवेशद्वारातून एका सुंदर ठिकाणी घेऊन गेले जिथे प्रकाशाचा देव होता. हिंदू असूनही त्याच्या समोर एक दाढीवाला माणूस प्रकाशातून बाहेर आला. तो म्हणाला, "मी येशू आहे, तुमचा तारणहार."

या अनुभवाने त्यांचं आयुष्य पूर्णपणे बदलून टाकले. मृत्यूपासून वाचल्यानंतर, डॉ. पार्ती यांनी त्यांचा अनुभव वैद्यकीय कर्मचाऱ्यांना सांगितला. परंतु त्यांच्या अनुभवाकडेही त्यांच्या पूर्वीच्या रुग्णांप्रमाणेच दुर्लक्ष केलं गेलं. पण या अनुभवाचा त्यांच्यावर खोलवर परिणाम झाला आणि त्यांना आश्चर्य वाटू लागलं की त्यांनी त्यांच्या आयुष्यातील इतका वेळ मोठी घरे आणि आकर्षक गाड्यांच्या मागे घालवली. अखेर त्यांनी बेकर्सफील्डमधून राजीनामा दिला, त्यांच्या गाड्यांसह त्यांचं मोठे घर विकलं. त्यांनी "डायिंग टू वेक अप : अ डॉक्टर्स व्हॉयेज इनटू द आफ्टरलाइफ अँड द विस्डम हि ब्रूंग बॅक!" हे पुस्तक लिहिलं.